Zenuwen hebben vaak een slechte reputatie. We associëren ze met twijfel, angst of onzekerheid, alsof nerveus zijn betekent dat we iets verkeerd doen, of een situatie ingaan die we beter kunnen vermijden. Maar in mijn ervaring betekent zenuwachtigheid meestal het tegenovergestelde. Het betekent dat iets belangrijk is.
Ik zie het vaak vlak voor een eerste date. Niet altijd op een grote, opvallende manier, maar in kleine details: een zorgvuldig bericht, een vraag die net iets anders nog een keer wordt gesteld, een korte pauze voordat iemand bevestigt. Soms verontschuldigen mensen zich ervoor.
Zenuwen zijn een teken van aanwezigheid
Wanneer je zenuwachtig bent, ben je aanwezig. Je gaat niet op de automatische piloot. Je bent je ervan bewust dat je op het punt staat tijd, ruimte, aandacht en intimiteit te delen met iemand anders. Die bewustwording zorgt voor een bepaalde spanning. Niet de slechte soort, de eerlijke soort.
Als iets echt niets voor je zou betekenen, zouden er geen zenuwen zijn. Je zou er niet over nadenken. Je zou je lichaam niet voelen reageren. Zenuwen zijn vaak de manier waarop je lichaam zegt: let op. Vooral als het gaat om intimiteit, verbinding of gezien worden, is een beetje zenuwachtigheid heel menselijk.
Veel mensen verwachten zelfvertrouwen, maar dat is niet realistisch
Er leeft het idee dat je je zelfverzekerd zou moeten voelen voor een date. Rustig. Zeker. In controle.
Maar een echte connectie start vaak niet daar.
Zelfvertrouwen kun je aanleren, oefenen, zelfs spelen. Zenuwachtigheid daarentegen is eerlijk. Het laat zien dat je net buiten je comfortzone stapt. Dat je jezelf toestaat iets of iemand te willen.
Ik heb mensen ontmoet die succesvol zijn, welbespraakt, ervaren, en die er van buitenaf uitzien alsof ze alles op orde hebben. En toch zijn ze zenuwachtig voor een date. Niet omdat ze onervaren zijn, maar omdat het hen iets doet. Omdat ze geven om hoe het zal voelen.
Dat soort zenuwen is geen zwakte. Het is gevoeligheid.
Zenuwen komen vaak voort uit het verlangen om het goed te doen
Veel zenuwen ontstaan vanuit de wens om respectvol te zijn. Om geen grenzen te overschrijden. Om een goede indruk te maken zonder iemand anders te spelen. Om te ontspannen, maar niet te verdwijnen. Die innerlijke balans kan intens aanvoelen.
Wat ik je wil meegeven is dit: je hoeft niet perfect rustig aan te komen. Je hoeft niet de juiste woorden klaar te hebben. Je hoeft je zenuwen niet te onderdrukken om welkom te zijn.
Het verschil tussen angst en zenuwen
Angst zegt: trek je terug. Zenuwen nodigt je uit om alert te blijven.
Angst is star. Zenuwen zijn vloeibaar. Ze komen en gaan. Ze verzachten zodra je er bent, zodra je ademt, zodra je voelt dat je niets hoeft te bewijzen. Veel mensen zijn verrast door hoe snel hun zenuwen wegzakken wanneer de druk verdwijnt en wanneer ze beseffen dat ze niets hoeven te zijn, alleen aanwezig.
En als de zenuwen iets langer blijven? Dat is ook oké. Het betekent niet dat het moment verkeerd is.
Je hoeft je zenuwen niet weg te drukken
In plaats van te proberen je zenuwen kwijt te raken, kun je proberen ze toe te laten zonder oordeel. Je hoeft er niets mee te doen. Je hoeft ze niet weg te verklaren. Je kunt ze simpelweg onderdeel laten zijn van de ervaring.
Zenuwachtigheid betekent niet dat je onvoorbereid bent. Het betekent niet dat je een fout hebt gemaakt. Het betekent niet dat je moet omkeren. Vaak betekent het dat je precies bent waar je moet zijn. Sommige van de meest oprechte momenten die ik met anderen heb gedeeld, begonnen met zenuwen.
Als je je zenuwachtig voelt, probeer het dan niet te zien als een probleem dat opgelost moet worden.
Want echte dingen komen zelden zonder gezonde spanning
Liefs,
Rosa
