Een vraag die ik regelmatig krijg van cliënten, vooral van mannen die Amsterdam bezoeken voor werk of een speciaal weekend, is welk hotel ik zou aanraden voor een ontmoeting. Amsterdam heeft natuurlijk een enorm aanbod aan prachtige hotels, maar door de jaren heen zijn er een aantal plekken waar ik telkens weer met plezier terugkeer.
It is a question that regularly appears in booking requests and emails. Sometimes it is asked directly, but more often I find it hidden between the lines. Men might begin their message by mentioning their age, followed by a comment that they are probably older than most of my clients
One of the questions I regularly receive from new clients is why I do not offer phone calls before a meeting. Usually, this question comes from a good place. Some men feel more comfortable hearing a voice before submitting a booking request.
Het is een vraag die ik niet vaak rechtstreeks gesteld krijg, maar waarvan ik weet dat veel mannen eraan denken voordat ze een aanvraag indienen. Ben ik haar type?
Sommige mannen zijn verrast wanneer ze mijn formulier openen. Ze verwachten misschien dat ze alleen een datum, locatie en telefoonnummer hoeven achter te laten. In plaats daarvan vraag ik naar wie je bent, wat je zoekt, hoe je onze tijd samen voor je ziet en soms zelfs naar wat meer persoonlijke informatie.
Het is een vraag die ik niet vaak hardop gesteld krijg, maar waarvan ik weet dat veel mannen ermee rondlopen. Wat als ik nog maagd ben?
De afgelopen maanden heb je misschien gemerkt dat ik minder actief ben op sociale media. Minder posts, minder stories en soms dagen waarop het lijkt alsof ik volledig van de radar verdwenen ben.
Geen twee mensen zijn hetzelfde. Dat klinkt misschien als een open deur, maar in mijn omgeving voel ik dat elke keer opnieuw. Iedereen brengt zijn eigen energie mee, zijn eigen tempo en zijn eigen manier van aanwezig zijn. En juist daarin zit voor mij de kern van wat ik doe: afstemmen.
Afstemmen betekent voor mij niet aanpassen of mezelf verliezen. Het betekent luisteren, kijken en voelen wat er nodig is in het moment, zonder dat dat uitgesproken hoeft te worden.
Soms weet je niet precies wanneer het idee is ontstaan. Misschien was het geen besluit, maar een gedachte die bleef terugkomen. Iets wat zich langzaam vormt, zonder dat je er woorden aan gaf. Nieuwsgierigheid, vermengd met spanning. Een verlangen.
Je zit hier nu, lezend, en misschien voelt dat al als een kleine stap. Niet omdat je iets vastlegt, maar omdat je jezelf toestaat om te onderzoeken wat dit voor jou zou kunnen zijn. En dat alleen al zegt genoeg.
Het is een vraag die veel mensen zichzelf stellen, vaak voordat ze die überhaupt hardop durven uitspreken. Is het wel veilig? Wat als het ongemakkelijk wordt? Wat als mijn privacy niet wordt gerespecteerd?
Die twijfels zijn heel begrijpelijk. Wanneer je iemand uitnodigt in je tijd, je ruimte en misschien ook je intimiteit, wil je weten waar je aan toe bent.
Het is een vraag die veel mensen zichzelf stellen, vaak in stilte. Soms midden in de nacht, soms op momenten waarop alles ogenschijnlijk goed loopt. Is het vreemd dat ik nabijheid verlang, zonder beloftes? Zonder toekomstplannen? Zonder verwachtingen?
Deze vraag krijg ik vaker dan je misschien zou denken. Soms uitgesproken, soms tussen de regels door. Is het wel echt? Is het niet gespeeld? Kan een dame zich eigenlijk wel ontspannen?
Het eerlijke antwoord is: ja, maar niet op de manier die mensen soms verwachten.
